Struny czasu

Czy można połączyć Wikingów, epoka paleolitu oraz daleką przyszłość? Radosław Lewandowski na to - potrzymaj mi… książkę. Powieść drogi, science fiction oraz fantastyka, w której to wikingowie grają główne skrzypce. A zaczynamy od dalekiej przyszłości,ziemia już nie jest taka sama, a obecna ludzkość sterowana przez SI wysyła omyłkowo Erika, młodego który wraz z grupą wikingów z XI wieku n.e. do paleolitu… czyli 35 000 lat p.n.e. Tak właśnie obserwujemy drogę i przygody Erika i jego towarzyszy, którzy muszą poradzić sobie w nowej rzeczywistości, poszukiwać miejsca do życia, a także bronić się przed pierwszymi ludźmi. Jestem pod wrażeniem postaci, jak zostały wykreowane i jak dzielnie walczyli, nie tylko z atakami pierwszych ludzi, ale i z przeciwnościami losu. Trudne warunki, ciągłe niebezpieczeństwo, a także mnóstwo akcji powodują że chcemy ciągle więcej i więcej. Czekałam na to jak autor zakończy pierwszy tom i jestem zadowolona bo naprawdę ostatnia część była ekscytująca i pełna napięcia. Po początkowych stronach zżyłam się z bohaterami i kibicowałam im żeby przetrwali w trudnych czasach. Na pewno początek książki jest trudny do przebrnięcia, jesteśmy osadzeni początkowo w przyszłości i samo przedstawienie fabuły i samego „spotkania” było trudne do zrozumienia. Kolejne strony, w których autor przenosi nas do grupy naszych osadników jest już o wiele lepsza, ponieważ sam świat przedstawiony jest lepiej opisany. Uwielbiam opisy przyrody, więc cieszyłam się, że w tak dobry sposób zostały opisane realia, czy choćby przyroda tamtych czasów ( albo inaczej - tak właśnie wyobrażam sobie tamte czasy). Miło jest wrócić do świata Wikingów (kiedyś w takich książkach nurkowałam),pełnych siły, odwagi i gotowych na pokonanie wszelkich trudności. Może taki właśnie świat, oraz podróż w czasie i przestrzeni będzie również i dla was, koniecznie sami się o tym przekonajcie.