Struktura zjawiska

Pierwsza monografia Goodmana, a przy tym książka skonstruowana wyjątkowo elegancko i klarownie. Punktem wyjścia i krytycznego odniesienia jest fundamentalna praca Rudolfa Carnapa Der logische Aufbau der Welt. Goodman przekonany, że umysł działa na wszystkich poziomach naraz, nie zgadza się na oddzielanie danych zmysłowych od ich konceptualizacji. Istnieje wiele sposobów porządkowania percepcji, dlatego nie można zbudować jednego systemu ujmującego całość rzeczywistości. Goodman kładzie nacisk na różnorodność "wersji świata" oraz pojęć i narzędzi skutecznych w ramach określonych koncepcji. W oryginalny i świeży sposób omawia też wiele powracających w filozofii analitycznej zagadnień, w tym problem prostoty i złożoności oraz kwestię czasu i języka określeń czasowych. Skoro system musi pozwalać na sformułowanie najbardziej wnikliwych odróżnień, jakich kiedykolwiek dokonujemy, to w zestawieniu z doświadczeniem powszednim nieuchronnie wyda się przesadnie subtelny. Antyintelektualista może dostrzec w tym rację na rzecz swej tezy, że wszelka systematyczna analiza wypacza fakty, więc należy się jej wystrzegać.