Strażnicy

Rewatch. Ze ,,Strażnikami'', jak z ,,Mechaniczną pomarańczą''. Niegdyś arcydzieło - dziś po prostu dobry tytuł. Szczyt formalizacji dorastającej powieści graficznej (w 86'). Mistrzostwo formy i układu ,,planu zdjęciowego''. Antyliberalny dekonstruktywizm. Ści(ą)ga ludzkie maski odkrywając deprawujące charaktery. Społeczno-kulturowa krytyka superbohaterów, samotnych mścicieli decydujących o losach świata. Dotkliwy dla politycznych faryzeuszy oraz podzielonego społeczeństwa. Odmierzający czas wisi na ścianie , by zmierzać ku zagładzie planety. W tle zimna wojna, odwrócone koleje losów w Wietnamie, afery Watergate. Ma pierwiastki kina katastroficznego z lat 50. XX wieku. Wielka drama - jeszcze większy komizm nie powagi z kart historii. Drwina oraz krytyka bohaterów z ekranu, bezczelnie nabijający się z fanów popkultury i bezmyślnej strategii zawierzania własnego bezpieczeństwa obcym.