Strach przed lataniem

Czy opłacało mi się czytać tyle czasu powieść, która w latach 70. wywołała tyle emocji? Myślę, że tak, chociaż nie mogę pozbyć się wrażenia, że 'Strach przed lataniem' to przegadana pozycja. Erica Jong napisała książkę o kobiecie mówiącej 'własnym głosem'. W pewnym sensie kilkadziesiąt lat temu taki sposób opisywania rzeczywistości mógł okazać się bardzo odważny i śmiały - natomiast obecnie posłużyło innym autorkom do naśladowania charakterystycznego stylu pani Jong (np. w powieściach Charlotte Roche). Sama pod kilkoma cytatami byłabym w stanie się podpisać. Jednakże 'Strach przed lataniem' nie jest tylko i wyłącznie o kobiecie i jej seksualności - porządnie dostaje się też mężczyznom, psychoanalitykom, społeczeństwu, konwenansom oraz historii. I to sprawiło, że cała powieść wydawała mi się takim workiem, gdzie wrzucono wszystko, co popadnie (ukłon w stronę Witkacego). Ostatecznie ten 'worek' ocenię jako dobrą, głównie ze względu na to, jakie były skutki wydania 'Strachu przed lataniem'. Następnych części nie będę jednak czytać.