Statek widmo

# Wyzwanie czytelnicze na maj 2026r.- przeczytam książkę europejskiego autora/autorki. To mieszanka różnych gatunków literackich. Dla mnie to połączenie literatury pięknej (staroangielski język),powieści marynistycznej (podróże morskie) i powieści grozy (nadprzyrodzone wątki duchów) oraz romansu (melodramatyczny romans miedzy głównymi bohaterami). Dzięki takiemu połączeniu pisarz stworzył niezwykle ciekawą i zajmującą powieść o zwartej i trzymającej w napięciu fabule. Mimo, że pochodzi z 1838 roku, nadal z przyjemnością się ją czyta. To prawdziwa odskocznia od pospolitych czytadeł XXI wieku, ociekających przekleństwami, bluźnierstwami i epatującymi brutalną przemocą. W powieści autor zawarł: i przemoc, i śmierć, i morderstwa, i miłość, i zdradę, i rozważania teologiczne, i historię działalności świętej inkwizycji, i wiele innych wątków, ale opisał je subtelnie, bez przesadnej brutalności. Powołał wielu niezwykłych bohaterów: dobrych, złych, odważnych, idealistów i romantyków, od altruisty po najgorszego łotra, tworząc ciekawe psychologiczne obrazy swoich bohaterów. Opisywane rejsy morskie są bardzo realistyczne, gdyż sam autor odbył służbę morską w latach 1806 – 1830. A wszystko zawarł na 469 stronach, wydanych w formie powieści z klimatyczną okładką i rycinami K. Wrońskiego, przez Wydawnictwo Vesper. Piękny język, wartka akcja, interesujące wątki, intrygujący bohaterowie, nadprzyrodzone wydarzenia, i wiele innych pozytywnych aspektów czyni tę powieść barwną, ciekawą i zajmującą rozrywką. Gorąco polecam!