Statek Przeznaczenia cz.2

Koniec tej serii to dla mnie jednocześnie koniec ze wszystkim, co mamy w Polsce pióra tej autorki. Bardzo to smutne, bo wszystkie trzy trylogie oceniam bardzo wysoko i z przekonaniem stwierdzam, że raczej wylądują w mojej topce życiowej. Klimat jest niepowtarzalny, a sposób, w jaki Pani Hobb buduje fabułę, prowadzi ją, rozwija swoich bohaterów to według mnie coś absolutnie fenomenalnego. Zakończenie tej serii było dla mnie satysfakcjonujące i w paru momentach nawet zaskakujące. Przepiękne wyjaśnienie i nawiązanie do Trylogii o Błaźnie, którą czytałam wcześniej, niż tę o Żywostatkach. Brak kolejnej Robin Hobb do przeczytania będzie jeszcze długo odczuciem pustki w moim czytelniczym sercu.