Staruszek Logan: Strefy wojny

Sięgnąłem po ten komiks, bo bardzo cenię sobie "Staruszka Logana" od Millara i, nie ukrywam, miałem nadzieję, że ten tytuł będzie trzymał podobny poziom. A jak wyszło w praktyce? Cóż, źle nie jest, ale nie jest to też rzecz jakoś bardzo udana. Przede wszystkim, dla czytelników, którzy nie orientują się w prowadzonych przez Marvela evantach (czyli takich fanów komiksu jak ja),całość będzie dość chaotyczna. Krótkie intro na początku tomu wyjaśnia niewiele, co skutkuje tym, że do pewnych rzeczy trzeba dojść samemu (dzieje się to raczej z mozołem niż z przyjemnością). Wczuciu się w tę opowieść nie pomaga przerzucanie Logana z jednej lokacji do drugiej, choć trzeba przyznać, że większość z nich ma ciekawy klimat, a najbardziej pustkowia z pierwszego zeszytu, których niestety, jest tu najmniej. Sam Logan jak to on - jest dość brutalny i cyniczny, czyli taki, jakim go lubimy. Nie mam większych zastrzeżeń. A fabuła? Do ogarnięcia, aczkolwiek nie jest jakoś wielce porywająca. W moim odczuciu szkodzi jej nadmiar postaci pobocznych. Oczekiwałem większego skupienia się na tytułowym bohaterze. Ogólnie jest ok, choć do pierwszego "Staruszka Logana" nijak nie dorasta. Zobaczymy jak będzie dalej, bo serię przejmuje Lemire, którego styl bardzo sobie cenię.