Ile odcieni może mieć czerń zbliżającej się nieuchronnie żałoby? Srebrzyć się jak porwane nitki pamięci? Płowieć jak jaśniejsze z roku na rok wspomnienia? Zazielenić jak omszały kamień niepogłaskany, nieutulony? Oku Małgorzaty nie umyka żadna małość (i wielkość), śmieszność (i ból). Pośpiesznie notuje chwile olśnień, czarnym humorem oswajając strach. I tę naszą żałosną bezradność wobec ostateczności. W zupełnie innym rytmie toczą się jej poetyckie przypowieści o tym, co niezmienne marzeniu, tęsknocie, przyjaźni, pięknie... By już za chwilę celnie podsumować teraźniejszość i Odpowiednie dać wojnie słowo, kiedy brakuje słów. Norwidowi byłoby łatwiej komentuje. Z autoironią czy goryczą? Nadzieją czy rozpaczą? Dorota Koma
Klimat książki
Głęboka, poetycka refleksja nad nieuchronnością przemijania, łącząca ból straty z czarnym humorem i próbą oswojenia śmierci.
W skrócie
- Skłania do myślenia
- Wyraziste postacie
- Silne emocje
- wolne tempo
Tropy
- memento mori
- refleksja nad życiem
- osobiste wspomnienia
Trudne tematy: śmierć, żałoba
Szczegóły
- Rok wydania
- 2022
- Liczba stron
- 100
- Wydawnictwo
- Stowarzyszenie Pisarzy Polskich
- Język
- polski
- Format
- papier
- Gatunek
- literatura piękna
- ISBN
- 9788396220066
Inne książki autora
(4)Opinie czytelników
Oceń tę książkę
Kiedy przeczytana?
Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.
Dodaj „Stara baba zapomniała umrzeć" do swojej półki
Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.
Trzy półki czytelnicze
Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.
Oceny i recenzje
Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.
Statystyki i wyzwania
Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.
Rekomendacje i grafiki
Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.