Star Wars: Wielka Republika: Pośród Cieni

Kolejna książka z serii "Wielkiej Republiki", od której nie mogłam się oderwać. Nie podobała mi się aż tak jak "W ciemność", która jest moją ulubioną z tego cyklu, ale jest prawie tak samo dobra. Akcja jest wartka i wciągająca, mimo że niektóre zwroty akcji łatwo przewidzieć. Podoba mi się też charakterologicznie młode pokolenie Jedi - Vernestra, Reath, Imri - każda z tych postaci jest ciekawa i wiarygodna, i nie jest irytująca jak większość młodzieżowych bohaterów. Niestety nie mogę powiedzieć tego samego o dwóch zwykłych bohaterkach - Sylvestri i Jordannie, które zgodnie z panującą modą, zdefiniowano przede wszystkim jako osoby LGBT. Tak mnie to zaczyna irytować. W każdej nowej książce z Gwiezdnych wojen jest LGBT i to przedstawiony w możliwie najbardziej irytujący i niewiarygodny sposób. Nie robicie tym ludziom żadnej przysługi. Orientacja to jeden z dodatków charakteryzujących człowieka, a nie jego główna cecha. Niech sobie będą LGBT, ale zróbcie to w wiarygodny sposób. Naprawdę nerwy mi puszczają, kiedy czytam, że Sylvestri, 18-letnia sierota, która dopiero co straciła matkę, która ledwo wiąże koniec z końcem, głównie obawia się tego, czy nie natrafi na swoją eks! Litości. Przez te poprawnościowe wątki wciskane na siłę książka dużo traci. A nie wspomniałam jeszcze o nowomowie dotyczącej osób niebinarnych - formy typu "mistrzo", "zrobiłom" koszmarnie się czyta. A mamy przecież w języku polskim formy bezosobowe - na przykład "zrobiło". To wszystko są niby szczegóły, ale kiedy takich szczegółów jest dużo - i jeśli ciągle się na nie trafia, to naprawdę trudno zachować niezmącony spokój niczym Jedi.