Stalowe skrzydła

„Stalowe skrzydła” jest to połączenie fantastyki z technologicznym klimatem, gdzie dominuje żelazo i para. Świat, w którym magia jest zbrodnią, a mityczne istoty prześladowane i zmuszane do ukrywania się. Karhu - centaur, pojmany i wzięty do niewoli, zmuszony do służby w ponurej rezydencji. Edlynne - córka człowieka, który pojmał Karhu. Zamknięta w złotej klatce, marzy o wolności i byciu niewidzialną. Los łączy ich w chwili, gdy oboje znajdują szansę na ucieczkę. Razem wyruszają w niebezpieczną podróż, gdzie każdy przejaw magii jest karany. Będą musieli zmierzyć się z własnymi demonami. Powieść zaintrygowała mnie już samym prologiem, który jest bardzo poruszający, a potem zostałam wciągnięta w intrygujący świat. Autorka ma lekkie pióro, barwienie opisuje przedstawianą historię, gdzie nie da się nie zaangażować emocjonalnie. Walka o wolność i samostanowienie, nie dotyczy tylko istot magicznych, ale i też głównej bohaterki, która nie godzi się z postępowaniem ojca. Edlynne, jest trochę wycofana, nie stawia swoich kroków odważnie. Dręczona przez swoją traumatyczną przeszłość, żyje z przygniatającym poczuciem winy. Relacja między bohaterami odgrywa dużą rolę w całej historii, rodzi się międzygatunkowa przyjaźń i lojalność, silniejsza niż więzy krwi. Świat, który autorka stworzyła jest na pewno oryginalny, mało jest na rynku książek, w których występują centaury czy fauny. Jednak ten świat nie jest kolorowy, jest szary i brutalny, gdzie przejaw magii jest surowo karany, a istoty są zniewalane. Powieść zmusza czytelnika do refleksji nad wolnością, lojalnością oraz tożsamością. „Stalowe skrzydła” stanowi dobry wstęp do kolejnego tomu, mamy tu szczegółowy zarys świata, emocjonalny rozwój postaci oraz narastający konflikt, który prowadzi do buntu w przyszłości. Jestem bardzo ciekawa dalszych losów bohaterów, polecam.