Stałe fragmenty. Piękny i wstrętny. Opowieść o dwóch twarzach futbolu

Michał Okoński prezentuje dwie twarze futbolu - piękne mecze na Euro 2020 czy na mistrzostwach świata w Katarze, ładne bramki, wyjątkowe chwile, wszystko to co sprawia, że kochamy futbol. Ale jest też druga strona medalu - korupcja, mistrzostwa w dziwnych miejscach, próby utworzenia Superligi czy nawet uniwersum polskiej piłki, które potrafi nas zaskoczyć każdego dnia. Książka jest podzlecona na kilka części i dla mnie poszczególne rozdziały są nierówne. Autor na pewno ma lekkie pióro, fajne są te nawiązania różnych dzieł kultury, ale też z wielu tekstów nie dowiedziałem się niczego nowego. Najlepsze były dla mnie teksty biograficzne, o Gascoignie, Pele czy Delle Allim, te o Euro 2020 były interesujące, ale też żebym wyciągnął z nich jakąś głębię to musiałbym w tamtym okresie żyć w hibernacji. Teksty o polskiej piłce czy mundialu w Katarze niestety mnie jakoś nie zaciekawiły, czułem, że to dla mnie kolejne wtórne teksty, tylko otoczone barwną skorupą różnorakich cytatów. Podczas lektury czułem się trochę jakbym czytał jakiegoś bloga albo fragmenty jakichś innych tekstów - no i faktycznie na końcu książki znajdziemy informacje teksty pojawiały się już chociażby w "Kopalnii" czy "Tygodniku Powszechnym" (prawdę mówiąc, gdybym o tym wiedział to prawdopodobnie bym sobie odpuścił tę pozycję). Do tego autor ma trochę dziwną manierę filozofowania czy wpadania w prorocze lub kaznodziejskie tony (sam zresztą to zauważa),ja akurat niekoniecznie przepadam za takim moralizatorskim stylem, chociaż rozumiem, że autor może mieć swoich fanów, bo na pewno się wyróżnia wśród naszych dziennikarzy sportowych.