Sprzedaliśmy dusze

Slayer, Koffin, Dürt Wörk. Zespoły heavymetalowe faktycznie istniejące i stworzone w wyobraźni autora w mrocznej opowieści o cenie sławy. Prawdziwa gratka dla ludzi o metalowych sercach i dla poszukiwaczy odpowiedzi na pytanie: co się stało z naszym życiem? Kris Pulaski jaką poznajemy, to pani w średnim wieku (niemal moja rownolatka),która dzieli czas pomiędzy znudzeniem pracą w hotelowej, dość podłej recepcji i żal za utraconym życiem artystki. Gdy dostrzega plakat reklamujący pożegnalną trasę jedynego członka jej młodzieńczego zespolo, któremu się powiodło, postanawia wyruszyć w drogę by ostatecznie się z nim rozmówić. Nie jest bowiem prawdą, że ich popularny zespół rozpadł się ot tak, bez podstępnego działania jednego z muzyków, właśnie tego, twórcy wielbionego Koffin. Podróżujemy z Kris w poszukiwaniu pozostałych członków dawnego zespołu i śledzimy drobny wątek młodej fanki. Ich drogi zejdą się u bram festiwalowych przedmieść Las Vegas ,(fenomenalny opis odrażającego miasta!). A tymczasem, na drodze Kris stają przeszkody nie do końca logicznie wytłumaczalne. Element grozy ma u Grady'ego Hendrixa jasny cel. Symbolizuje starcie między być i mieć, między decydowaniem o sobie a pozwolenie na bycie sterowanym, wreszcie, między mieć duszę i mieć wszystko. Jest tutaj miejsce na wytknięcie konsumpcyjnych zachowań, na analizę społeczeństwa zachłannego, egoistycznego i skłonnego zdradzać bliskich. "Wszyscy stajemy na głowie, by sprzedać nasze bezcenne dobra za paciorki i świecidełka" (s.210) Wszystko to podane w niezwykłej formie. Teksty utworów, nawiązania na największych gwiazd muzyki nie tylko metalowej, wplecenie fragmentów wywiadów, wypowiedzi fanów. Dostajemy powieść przedziwnej drogi przez Amerykę i wnętrze Kris, prowadzonej kolejnymi piosenkami z albumu, który mógł i nadal może uratować ją przed Czarną Żelazną Górą. Jest tu jeden z najpiękniejszych opisów odczuć osoby kochającej muzykę i energiczny rozdział finalny. Jest rozgoryczenie, wściekłość i śmierć przyprawiające bo dreszcz. No i jest estetyka wydania tak bliska światu heavy metalu, że w pudeł zaczyna się wyjmować stare winyle z lat świetności Dürt Wörk. Dobre, ciekawe czytanie. Polecam. Pani_Ka Czyta Dziękuję Wydawnictwu Vesper.