Spowiedź Stalina. Szczera rozmowa ze starym bolszewikiem

Są w historii gatunku ludzkiego postaci przedstawiane jako bezsprzecznie negatywne, okrutne, krwiożercze, bezduszne i w swych ambicjach wręcz nienasycone. Kiedy o nich myślimy, zazwyczaj cisną się na usta (czy klawiaturę): Kaligula, Neron, Francisco Pizarro, Idi Amin, Pol-Pot, Adolf Hitler czy wreszcie nasz bohater - Josif Wissarionowicz Stalin. Jak powszechnie wiadomo kobiety również potrafiły nieźle dać czadu, chociażby siostrzenica polskiego króla Elżbieta Batory czy Hildegard Lächert szerzej znana jako "krwawa Brygida". I pewnie mógłbym wyliczać te "interesujące" osobistości jeszcze przez dłuższą chwilę, tyko po co? Myślę że zdecydowana większość z nas akceptuje fakt iż byli to zwyrodnialcy i niech tak już zostanie... Aż tu nagle, autor niniejszej publikacji postanawia zaprezentować nam to bardziej "ludzkie" oblicze Stalina. W fikcyjnym wywiadzie rzece ze "starym bolszewikiem" szef wszystkich szefów sowieckiego sojuza opowiada o swym trudnym dzieciństwie, podłym ojcu i miłości do matki. Cóż kochał ją tak bardzo że nie miał czasu odpisywać na jej listy, a kiedy opuściła ten padół łez, nie pojawił się na jej pogrzebie. Nie, Stalin bynajmniej nie był głupcem i doskonale zdawał sobie sprawę ze skali "czerwonego terroru" jaki już za Lenina zaprowadzono w Rosji. Rozumiał też jego konsekwencje, im mocniej naciskasz z tym większym oporem się spotykasz. Niestety, niezdrowy tryb życia i pijaństwo (spowodowane być może wyrzutami sumienia?),odrywały go stopniowo od rzeczywistości, pogłębiały jego paranoje. Wszędzie widział wrogów ludu, kontrrewolucjonistów, imperialistycznych szpiegów i zamachowców, miotał się i walił na ślepo, często niszcząc nawet oddanych sprawie komunistów. Z biograficznego punktu widzenia książka niewiele wnosi, informacje w niej zawarte można znaleźć w innych o wiele bardziej merytorycznych publikacjach. Reasumując: Na minus - uczłowieczanie potwora, trywializowanie jego zbrodni, wygładzanie historii np Wielki Głód na Ukrainie nazywany jest Wielkim Postem... śmieszne? wcale :( Język wypowiedzi jest zbyt współczesny chwilami wręcz młodzieżowy, próby wniknięcia w umysł Stalina zdają się dość nieudolne. Na plus - forma wywiadu z nieżyjącym interlokutorem, wydaje się być dość ciekawym eksperymentem. Jeśli szukacie ciekawych informacji biograficznych z życia towarzysza Stalina, to tutaj, raczej ich nie znajdziecie, no chyba że o jego osobie nie wiecie nic, lub prawie nic. Naciągane 3 gwiazdki, lepiej przeczytać jakąś prawdziwą biografię towarzysza "potwora"... Aha... oczywiście nie polecam.