Spowiedź kapitana

Połączenie biografii i autobiografii. W obszernym wywiadzie uczestniczą: sam kapitan Krzysztof Baranowski, jego bliscy, przyjaciele a nawet osoba, która nie darzy go sympatią. Głosy tych wszystkich osób pozwalają nam poznać Krzysztofa Baranowskiego jako człowieka z krwi kości. Niezłomnego w działaniu, niepewnego w związkach. Marzyciela, wizjonera, potrafiącego odnaleźć się w różnych ekstremalnych sytuacjach. Jedni poznając życie Krzysztofa Baranowskiego pozostaną jego fanami, doceniając dokonania i wkład w rozwój polskiego żeglarstwa, inni nie pochwalą jego wyborów życowych, Jedno jest pewne: nie pozstaną obojętni. Kapitan wspomina dzieciństwo, lata młodości, znaczące osoby. Dużo miejsca poświęca swojej relacji z dziadkiem, który właściwie zastąpił mu ojca. „Przede wszystkim pokazał mi, jak być człowiekiem. Nauczył mnie odwagi…” Opisuje fakty z życia, które zadecydowały o wyborze ścieżki życiowej. Dość otwarcie opowiada o swoich związkach z kobietami i relacjach z dziećmi. Nie ukrywa, że jego największą pasją jest żeglarstwo: „wypływam w morze, bo ono tam jest. Kusi, pociąga, obiecuje niezwykłe przeżycia. Na pełnym morzu masz poczucie wolności. To jest narkotyk.”