Spotkajmy się, kiedy będzie ładna pogoda

"Spotkajmy się, kiedy będzie ładna pogoda" to jedna z tych cozy opowieści, która może i nie jest zaskakująca, pełna zwrotów akcji i wbijająca w fotel, ale przynosi spokój, ciepło i ukojenie. Koreańskie i japońskie książki o codzienności, to pozycje, po które sięgam w ciemno. Dalekowschodnia codzienność jest tak różna od naszej - mocno zdystansowane relacje, tłumione emocje, ład i porządek, krajobrazy które w niczym nie przypominają polskich. Lektura tych książek, to przeniesienie się w zupełnie odmienny świat. Hae-wŏn po latach sporadycznych odwiedzin wraca na dłużej w swoje rodzinne strony, do ciotki prowadzącej mały pensjonat. W tym samym czasie jej dawny kolega z klasy Ŭn-sŏp zaczyna prowadzić kameralną księgarnię, gromadzącą prawdziwych pasjonatów literatury, którzy wkrótce zaczynają tworzyć pewnego rodzaju klub książki. Drogi bohaterów, które dawno się rozeszły na nowo splatają się ze sobą, przynosząc spełnienie ukrywanych głęboko pragnień, spokój, lekkość i chwile szczęścia. Z historii bije prostota i ciepło, to pewnego rodzaju pochwała życia nie szukającego poklasku i błysku fleszy. Lektura przynosząca wytchnienie, ciepełko w sercu i myśl, że to życie które się ma - jakie by nie było, jest dobre i wystarczające.