Sposób na Francuza

Książka wywołała we mnie mieszane uczucia. Początek zapowiadał się bardzo dobrze, tak jak lubię. Temperamentna Aurelia, z ciętym języczkiem, a do tego wymuskany, sztywny Francuz - no czego chcieć więcej? No i początki ich znajomości czyta się świetnie. Ciągłe przepychanki słowne, zabawne dialogi wypełnione ciętymi ripostami, wywołują uśmiech na twarzy. Choć muszę przyznać, że niektóre wyzwiska były dość prymitywne, całość zapowiadała sie naprawdę dobrze. Jednak do czasu. W momencie gdy Ari i Theo zostają parą ich historia staje się przesłodzona. Przechodzimy od często niewyszukanych inwektyw do prostych słodkich czułostek, od których czasami aż mdli. Postać Theo znacznie na tym traci. Stąd też przyznaję, że tak jak początkowo chłonęłam ich historię, tak pod koniec męczyłam się z nią. Trudno mi jednoznacznie ją polecić albo odradzić, najlepiej przekonać sie samemu czy warta jest poświęconego jej czasu.