Sokoli spadek

Po „Nowym życiu”, czyli pierwszej części przygód Magdy i Maxa, wiedziałam, że kontynuacja to obowiązkowa lektura. Tamta książka była dla mnie ogromnym zaskoczeniem. Okazała się lekką, pełną humoru historią, przy której śmiałam się w głos i po prostu dobrze się bawiłam. To była taka książka, z którą człowiek siada na chwilkę… czyta się, czyta i kończy ją z uśmiechem na twarzy. Dlatego z ogromnym apetytem sięgnęłam po „Sokoli spadek” i absolutnie się nie zawiodłam! Już sam motyw spadku po ekscentrycznej ciotce z Ameryki brzmi obiecująco i rzeczywiście, dzieje się tu tyle, że ani przez chwilę nie było nudno. Agnieszka Schubert po raz kolejny serwuje nam historię, w której lekkość przeplata się z tajemnicą, a dobry humor z lekkim wątkiem kryminalnym. Uwielbiam to, jak pisze ponieważ jej styl jest swobodny, bardzo przystępny, ale przy tym z wyczuciem i taktem. Jej poczucie humoru to dokładnie to, co lubię inteligentne, nienachalne, a jednocześnie bardzo trafne. Tym razem Magda wraca z Paryża, trochę połamana wewnętrznie, trochę zagubiona i zamiast chwili spokoju trafia w sam środek rodzinnej zawieruchy. Ciotka Mary, która już samą swoją osobą mogłaby być tematem osobnej powieści, wprowadza chaos nawet zza grobu. Bo gdzieś tam jest jakaś figurka, jest też podejrzana mafia (która bardziej bawi niż straszy),są pazerni krewni i dawne uczucia, które nie dają o sobie zapomnieć. A wszystko to połączone w historię, która nie daje się odłożyć. Czytałam z uśmiechem, ale i z ciekawością, bo chociaż to lekka książka, to fabuła wciąga, a kolejne wydarzenia potrafią nieźle zaskoczyć. Bohaterowie są wyraziści, pełni energii, czasem przerysowani, ale w bardzo pozytywny sposób. I mimo tej całej zwariowanej otoczki, są w tej historii emocje, są momenty czułe, trochę refleksyjne. Agnieszka Schubert po raz kolejny udowodniła, że potrafi pisać książki z duszą i humorem, w których można się zatopić bez reszty. „Sokoli spadek” polecam z całego serca dla tych, którzy znają już Magdę i Maxa, to będzie cudowny powrót. A dla tych, którzy jeszcze nie mieli okazji? Cóż… zazdroszczę, że wszystko jeszcze przed Wami!