Soczi. Igrzyska Putina

Z początku nie miałem większej ochoty na lekturę książki opisującej wydarzenie, które już daleko za nami, znając większość tez autora na ten temat. Zaryzykowałem jednak poświęcenie czasu i nie jestem zawiedziony. Książka, a w zasadzie książeczka jest na kilka godzin lektury. Pokazuje rzeczy fundamentalne aby zrozumieć mentalność rosyjskiej władzy, gdzie wola imperatora stanowi nie tyle prawo co sprawia rzeczywistość. Jest to niezwykłe biorąc pod uwagę miejsce, czas oraz kontekst Olimpiady. Autor nie skupia się na rozlicznych przekrętach jakie towarzyszyły budowie infrastruktury – pewnie można by napisać niejedną książkę na ten temat, ale pokazuje coś znacznie ważniejszego – ogromną potrzebę bycia wielkim wśród samych Rosjan oraz umiejętne sterowanie emocjami społecznymi przez władzę. Państwo rosyjskie jest silne tam gdzie sięga władza i patrzy jego oko. W innych miejscach struktura się sypie, relacje rozlatują, społeczeństwu brak jest inicjatywy – i to druga ważna dla mnie lekcja płynąca z tej lektury.