Sny o Warszawie. Wizje przebudowy miasta 1945-1952

"Sny o Warszawie. Wizje przebudowy miasta 1945-1952" były dla mnie bardzo ciekawym doświadczeniem. Zainteresowałam się architekturą i urbanistyką dopiero niedawno. Można powiedzieć, że było to moje pierwsze zetknięcie z literaturą dotykającą tej właśnie tematyki i muszę przyznać, że się nie zawiodłam. Lektura zdecydowanie otwiera oczy na piękno stolicy oraz ukazuje architekturę jako coś więcej niż tylko projektowanie budynków. Ukazuje ją jako odpowiedź wykształconych ludzi doświadczonych przez trudne czasy na potrzeby mieszkańców zniszczonej przez wojnę Warszawy. Dzięki temu jestem w stanie spojrzeć na to miasto jako coś więcej niż tylko fajne miejsce na weekendowy city break. Książka w bardzo klarowny sposób tłumaczy również różnego rodzaju koncepcje powojennych urbanistów, przedstawia różne wizje, również te niezrealizowane oraz patrzy na całość z perspektywy zupełnie wolnej od narracji politycznej, przez co czytelnik otrzymuje dość obiektywny obraz przedstawionej sytuacji. Sama treść obfituje również w liczne ciekawostki historyczne, dzięki którym na pewno można popisać się wiedzą, chociażby w gronie znajomych. Osobiście, książka bardzo przypadła mi do gustu, jednak myślę, że jest ona dobra do polecenia jedynie dla osób zainteresowanych architekturą lub Warszawą. Uważam, że czytelnika, który na ogół niespecjalnie lubi tę tematykę, lektura może okazać się nudna lub męcząca. W moim odczuciu jednak na pewno warto się z nią zapoznać.