Snajper. Historia najniebezpieczniejszego snajpera w dziejach armii amerykańskiej

"Jeśli w otaczającym świecie człowiek nie widzi sensu, zaczyna szukać innego sposobu, żeby sobie z tym poradzić. Śmieje się, bo nie sposób mieć żadnych emocji, bo trzeba dać jakiś upust temu, co się przeżywa" Moją znajomość z życiorysem Chris'a Kyle zapoczątkowałam filmem "American Sniper". Będąc pod ogromnym wrażeniem osobowości i czynów bohatera, zagłębiłam się w jego biografię. Znalazłam wzmiankę o książce, postanowiłam ją mieć. Na nowo mogłam poznawać historię Chris'a. "Snajper" jest autobiografią legendy Amerykańskiej Armii. Okrzyknięto go najniebezpieczniejszym snajperem, co ma swoje potwierdzenie w czynach. Jednym, z najbardziej imponujących dokonań bohatera jest celny strzał z odległości 2100 jardów. Chris Kyle pochodził z Teksasu. Dołączył do oddziału SEALSÓW. Przeszedł rozmaite szkolenia, testujące jego wytrzymałość, cierpliwość, udoskonalające jego umiejętności. W tym okresie życia poznał swoją przyszłą żonę Taie. Posmakował prawdziwego oblicza wojny, zaznał straty. Sumiennie służył wobec Ojczyzny. Uważam, że każdy powinien poznać życiorys bohatera na taką skalę. Chris Kyle jest wzorem prawdziwego wojownika. Nie zważając na własne życie, był oddanym, aktywnym żołnierzem. Cechowała go skromność wobec swoich czynów. Odniósł się z szacunkiem do Polskich żołnierzy. Jest to lektura bogata w wiedzę. Autor przekazuje taktyki walki, strategie wojskowe, rodzaje broni. Opisuje techniki snajperskie oraz inne istotne elementy wojenne. W książce umieszczone są zdjęcia autora, które bardziej szczegółowo wprowadziły mnie w życie bohaterów wojennych. Każda wypowiedź jest napisana bardzo obrazowo. Istotne są słowa Tai w podrozdziałach. Z ogromnym podziwem myślę o tej postaci. Taya została sama z różnorodnymi zmartwieniami, wychowała dzieci w pojedynkę. Najbardziej wzruszyła mnie jej miłość wobec męża. Jej uznanie, szacunek, wyrozumiałość wobec postanowień Chris'a. Chłonęłam każde słowa, myśli, które autor przelał na papier. Chris Kyle odznaczał się rzadką męskością, przeszedł przez niejednokrotne piekło. Był wspaniałym ojcem i mężem, chociaż nie raz zawiódł swoją rodzinę. Nie potrafię pogodzić się z myślą jak skończyło się życie Autora. Jest przykładem godnym naśladowania. Każdemu żołnierzowi należy się szacunek i podziw. Czuję się zaszczycona mając możliwość poznać życie tego człowieka. "Pamięć o utracie dwóch kolegów wtopiła się we mnie głęboko jak rozżarzony węgiel. Jest ona dla mnie równie żywym wspomnieniem jak to, co się dzieje wokół mnie właśnie teraz. Odczuwam ją jak ranę: tak głęboką i świeżą, jakby kule, które trafiły moich przyjaciół, właśnie teraz wbijały się w moje ciało."