Smoki Jesiennego zmierzchu

Całkiem przyjemne czytadło, oparte na grze fabularnej. Moimi ulubionymi bohaterami zostali bracia bliźniacy Raistlin i Caramon. Pierwszy jest wątłego zdrowia magiem, a drugi mocarnym wojownikiem, który dla swego brata zrobiłby wszystko. Oprócz nich polubiłam też Tasa - podoba mi się jego beztroskie podejście do życia. Pozostali członkowie drużyny albo byli mi obojętni, albo mnie irytowali - z Tanisem na czele, który jest postacią tak nijaką i pozbawioną charyzmy, że nie rozumiem, jak ktoś taki może być przywódcą. Muszę jeszcze wspomnieć o krasnoludce Bupu, która była po prostu rozczulająca. Niestety nie należy do drużyny, a szkoda. Mam nadzieję, że jeszcze pojawi się w następnych tomach.