Smocze jajo

Sympatyczna, ale przede wszystkim mądra opowieść o ubogim Janku, który na wieść o poszukiwaniu przez króla śmiałków do walki z siejącym terror smokiem - nie waha się ani przez moment, ujęła mnie swoją rymowaną formą, którą (co wiem z nauczycielskiego doświadczenia) dzieci uwielbiają. Pięknym dopełnieniem treści, do której jeszcze powrócę, są duże, barwne ilustracje ukierunkowujące uwagę dziecka, rozbudzające zainteresowanie rozgrywającą się dynamicznie akcją. Wydawałoby się, że skoro w książce mamy do czynienia ze smokiem, jej odbiorcą będą przede wszystkim chłopcy. Nic bardziej mylnego - król Władysław Twardoręki ma bowiem bardzo charakterną córkę. Karolina często wymyka się z zamku, jeździ konno, jest odważna i ma swoje zdanie, którego nie waha się artykułować. W poradzeniu sobie ze smokiem odegra bardzo ważną rolę wespół ze wspomnianym ochotnikiem. Sam smok jest tutaj bardzo zagadkową postacią. Daleko mu do bezmyślnego ziania ogniem - jego działania umotywowało pewne bolesne zdarzenie, do którego przyczyniły się decyzje króla. Książka bawi, ale przede wszystkim przekazuje wartościowe treści. Osiągnięcie celu, odniesienie zwycięstwa nie zależy wcale od siły i uzbrojenia - okazuje się bowiem, że równie skutecznym orężem są spryt, pomysłowość, umiejętność dostrzegania przyczyn konfliktu i ścisła współpraca. Nieocenioną wartością jest również przyjaźń, na bazie której może pojawić się miłość. Finał opowieści stanowi zapowiedź jej dalszego ciągu. Nie wiem jak Wy, ale ja z pewnością po niego sięgnę. Zdecydowanie polecam!