Śmierć pięknych saren

Prawdziwym powodem przeczytania tej książki,była moja chęć zapoznania się z literaturą czeską i spojrzenia na nią przez pryzmat nie tylko takich gigantów jak :Jaroslav Hašek ,Bohumil Hrabal czy Milan Kundera,ale też nieco mniej znanych jak Ota Pavel- autor powyższego dzieła.Drugim czynnikiem motywującym mnie do zapoznania się z twórczością Pavla były wysokie oceny tej książki w serwisie L C. Tak jak się spodziewałem,książka nie zawiodła-wprowadziła mnie w świat wspomnień autora,świat barwny,intensywnie przeżywany i pełen najprzedziwniejszych wydarzeń, ściśle związanych z jego rodziną,w szczególności z ojcem,którego postać stanowi osnowę niemal wszystkich opowiadań zawartych w tej książce.W powyższym zbiorze opowiadań przeplatają się wątki zabawne a nawet groteskowe ocierające się miejscami o trywializm i infantylizm językowy,lecz nie pozostawiające niesmaku nie drażniące czytelnika ,wprost przeciwnie: ocieplają wizerunek bohaterów ,przydają opowiadaniom autentyczności i zbliżają czytelnika do autora. Pierwsza część zatytułowana:"Śmierć pięknych saren" napisana jest w większości- lżejszym,zabawnym stylem,bardziej na wesoło,druga część pt."Jak spotkałem się z rybami",przynajmniej w moim odczuciu stoi na wyższym poziomie,napisana jest po mistrzowsku,nie sposób się od niej oderwać,nie brakuje i w tej części humoru,ale jest on bardziej subtelny a dodatkowo przeplatany wątkami nad którymi warto się zatrzymać i je przemyśleć,opowiadania w drugiej części poruszają serce i sumienie,ukazują bezmiar miłości i cierpienia, udowadniają,że rodzina to opoka,to fundament,który przetrwa wszystkie przeciwności losu -pod warunkiem,że wszyscy członkowie rodziny będą monolitem,trzymając się razem,bez względu na okoliczności i przeciwności losu.Prawdę mówiąc otrzymałem z tej książki więcej niż się spodziewałem,książeczka okazała się niezwykle ciepła,dająca nadzieję,pokazała jak żyć ,aby przeżyć życie z godnością i ze świadomością,że przeżyło się je w sposób właściwy ,w zgodzie z ludźmi i naturą,której jesteśmy nie odłącznym elementem.Niewiele pozostawił po sobie Ota Pavel ze swego dorobku literackiego,ale to co pozostawił udowadnia,że nie ilość w literaturze się liczy,lecz jakość a jakość w przypadku dzieł Oty Pavla jest najwyższa,co do tego nie ma żadnych wątpliwości.Polecam