Śmierć królów

Cyt.: „Sława. Woleliśmy ją od złota”. Bernard Cornwell, „Śmierć królów” „Śmierć królów”, kolejny, szósty tom porywającego cyklu Bernarda Cornwella Wojny Wikingów, rozpoczyna się zimą 898 roku. Król Alfred, władca Wessexu, który od wielu lat opierał się najazdom wikingów pustoszącym Brytanię, złożony niemocą oczekuje śmierci. Pragnie, by następcą tronu Wessexu, serca saskiej Brytanii, został jego najstarszy syn Edward. Całe życie Alfreda podporządkowane było jednej idei, która zawładnęła nim bez reszty – by ludy anglosaskie połączyć w jedno królestwo aby stały się krajem bezpiecznym, bogatym i przede wszystkim - chrześcijańskim. Bernard Cornwell opiera swój cykl na informacjach zawartych w Kronice Anglosaskiej, zbiorze dokumentów wczesnośredniowiecznych, które z natury rzeczy są dość lakoniczne. Wokół nich tworzy opowieść niezwykłą, tak jak niezwykłe to były czasy. I choć w powieści przedstawia Alfreda nieraz w nieprzychylny sposób, w pełni oddaje mu jego zasługi. Alfred zmienił zupełnie strategię walki z najeźdźcami budując system ufortyfikowanych umocnień, zwanych burghami, uporządkował sytuację w królestwie wprowadzając system praw i tworząc więź między poddanymi a królestwem. Człowiek o wielkich ambicjach, niemal wizjoner. Nie bez podstaw doczekał się przydomka Wielki. W roku 899 Alfred, któremu historia nadała przydomek Wielki umiera a na tron Wessexu wstępuje jego syn Edward. Zaczyna się walka o władzę. Edward jest władcą młodym, chwiejnym, nie mającym akceptacji eldormanów a do korony Wessexu rości sobie prawa bratanek Alfreda, Aethelwold, który szuka poparcia u przywódców wikingów: jarla Kanuta Ranulfsona i jarla Sigurda Thorsona. Uhtred z Bebbanburga przysięga wierność synowi Alfreda, Edwardowi i staje się mieczem Sasów w walce przeciwko wikingom. W 902 roku dochodzi do bitwy pod Huntandon /choć jak podają to Kroniki Anglosaskie było to Holme/, gdzie siły młodego króla Edwarda spotykają się z koalicją wojsk wikingów i pretendenta do tronu Wessexu – Aethelwolda. Czy młody król zachowa tron? Cyt.: „ Nie ma nic straszniejszego niż mur tarcz. W nim umieramy, w nim zwyciężamy i w nim zyskujemy sławę.” Bernard Cornwell, „Śmierć królów” Wielka polityka, wielkie ambicje, marzenia o bogactwie i sławie, zdrada i wiarołomstwo, męstwo i strach, intrygi i miłość. Bernard Cornwell snuje nadal swą zachwycającą opowieść. Polecam.