Śmiech, humor, satyra. Tom XII
Bartłomiej Gapiński, Anita Napierała, Małgorzata Karpińska, Przemysław Paweł Grzybowski, Jarosław Kita, Paweł Glugla, Damian Szymczak, Aleksandra Staniszewska, Marta Milewska, Karolina Studnicka-Mariańczyk, Maria Korybut-Marciniak, Romuald Rydz, Krzysztof Marchlewicz, Jolanta Załęczny, Kinga Raińska, Marta Kłak-Ambrożkiewicz, Piotr Hubicki, Waldemar Chrobak, Piotr Fałat, Daniel Kiper, Roman Jurkowski, Yury Snapkouski, Ignacy Karpiński, Przemysław Rozental
Śmiech, humor, satyra. Tom XII
Bartłomiej Gapiński, Anita Napierała, Małgorzata Karpińska, Przemysław Paweł Grzybowski, Jarosław Kita, Paweł Glugla, Damian Szymczak, Aleksandra Staniszewska, Marta Milewska, Karolina Studnicka-Mariańczyk, Maria Korybut-Marciniak, Romuald Rydz, Krzysztof Marchlewicz, Jolanta Załęczny, Kinga Raińska, Marta Kłak-Ambrożkiewicz, Piotr Hubicki, Waldemar Chrobak, Piotr Fałat, Daniel Kiper, Roman Jurkowski, Yury Snapkouski, Ignacy Karpiński, Przemysław Rozental
W pierwszym odruchu dziewiętnaste stulecie zdaje się być pozbawione poczucia humoru. Emocjonalny odbiór epoki przywodzi skojarzenia z obrazami cierpienia, niezgody, buntu, smutku, tęsknoty. Wyobrażenie o stanie psychiki społeczeństwa polskiego pod zaborami najczęściej wiążemy z melancholią – wynikającą z poczucia utraty wolności, mienia, bliskich osób, emigracji, będącą konsekwencją braku ojczyzny. A jednak Polacy w okresie budowania swojej tożsamości narodowej, walk narodowowyzwoleńczych, represji popowstaniowych, dynamicznie zmieniającej się rzeczywistości pod wpływem przemian społecznych, cywilizacyjnych, modernizacyjnych, gospodarczych i demograficznych nie byli pozbawieni poczucia humoru. Przeciwnie, humor, umiejętność prowadzenia dowcipnych konwersacji i zabawnych ripost były wysoko cenioną cechą mieszkańców ziem polskich. Humor i satyra pozwalały na oswojenie trudnej rzeczywistości i nierzadko stawały się formą oporu wobec autorytarnych systemów zaborczych. Śmiech stanowił narzędzie wyrażające cały wachlarz emocji: od radości i akceptacji po ironię, kpinę, szyderstwo, negację. Był to ważny i ceniony komponent „towarzyskości”. Przez szkiełko ironii obserwowano zmieniającą się rzeczywistość: wynalazki, innowacje techniczne, rozwój kolei, przenikające z Zachodu trendy kulturowe, modę, emancypację kobiet, ruchy polityczne i społeczne. W satyrze przedstawiano również trudne warunki egzystencjalne. Śmiech niwelował strach, krzepił Polaków w obliczu trudnych sytuacji, jednoczył. W prezentowanym tomie zachęcamy do spojrzenia na życie prywatne dziewiętnastowiecznych Polaków „cum humor”. Książka ukazuje, co w dziewiętnastym stuleciu Polaków bawiło, z czego żartowano, jakie były formy i rodzaje żartu, jakie zdarzenia prezentowano w obiektywie satyry, wreszcie jaką rolę odgrywały żart, dowcip, anegdota, satyra w życiu codziennym, prywatnym i publicznym.
Szczegóły
- Rok wydania
- 2024
- Liczba stron
- 506 str.
- Wydawnictwo
- Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego
- Język
- polski
- Format
- papier
- Cykl
- Życie prywatne Polaków w XIX wieku (tom 12)
- Gatunek
- historia
- ISBN
- 9788383314129
Opinie czytelników
Oceń tę książkę
Kiedy przeczytana?
Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.
Dodaj „Śmiech, humor, satyra. Tom XII" do swojej półki
Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.
Trzy półki czytelnicze
Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.
Oceny i recenzje
Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.
Statystyki i wyzwania
Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.
Rekomendacje i grafiki
Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.