Smak marzeń

Dobre czytadło, przy którym można się zrelaksować. Niestety, książka ma jedną poważną wadę - jest przewidywalna. Właściwie już na początku można domyślić się, jaki obrót przybiorą wydarzenia. Na szczęście powieść ma też kilka dużych plusów. To na pewno wartka akcja, która obfituje w zabawne sytuacje i dialogi (zwłaszcza, gdy młoda nauczycielka próbuje nauczyć swoich podopiecznych i starszych mieszkańców ogłady i dobrych manier). Mimo wspomnianej przewidywalności nie ma tu banałów i pretensjonalności, rozmowy wypadają naturalnie; może czasem w narracji niepotrzebnie powtarzają się wyjaśnienia dotyczące motywów postępowania i przemyśleń postaci, ale ten szczegół zbytnio mnie nie raził. Spodobało mi się obyczajowe tło powieści - codzienne trudy życia osadników skandynawskich, którzy od kilku pokoleń mieszkają w Północnej Dakocie, starając się przetrwać w surowym klimacie i zachować odrębność kulturową. Interesująco pokazane są rodzinne zależności, zwłaszcza matriarchat panujący w domu jednego z głównych bohaterów. Czyta się szybko, lekko i przyjemnie, ale nie należy nastawiać się na duchową ucztę - ot, powieść, jakich wiele.