Sługa Boży Dr. Kazimierz Antoni Hołoga (1913-1958). Biografia lekarza

Od początku choroby, przez osiem miesięcy cierpiałem. Zgadzałem się z wolą Bożą. Modliłem się. Przyjmowałem Komunię św. Powoli przygotowywałem się na spotkanie z Panem Bogiem. Siostry zakonne pilnowały, żeby do mnie nikt nie wchodził, ale ja bardzo pragnąłem, żeby mnie odwiedzano, żebym nie był sam (…). Czuwały przy mnie moja żona i moja siostra Maria, siostry zakonne oraz koledzy lekarze: dr Granatowicz, dr Preisler, dr Muszyński, dr Bernadelli, dr Mielec i dr Burski. Wszyscy byli bezradni wobec postępującej choroby. Ze smutkiem powtarzałem: „Tylu chorych wyleczyłem z tej choroby, a sobie pomóc nie mogę. Gdybym nie miał wiary, to bym się chyba załamał”. Aby zapomnieć o chorobie i bólu rysowałem ołówkiem twarze żony, ojca i teściowej. Na krótko przed śmiercią wykonałem dwa szkice ołówkiem przedstawiające twarz Chrystusa umierającego. Czy mogłem teraz myśleć o czymś innym? Moja kochana żona Maria włożyła mi do ręki krzyż zakonny mojej nieżyjącej rodzonej siostry Haliny, elżbietanki. Ostatnim moim słowem było słowo – „krzyż”. Był 12 września 1958 roku. (fragment książki)