Słowianie połabscy. Dzieje zagłady

Mam chyba trudność, żeby obiektywnie ocenić tą książkę. Z jednej strony serce aż się rwało gdy czytałem opisy jak "nasi bracia" Słowianie Połabscy dawali dzielny odpór wszelkim próbom ich podbicia i skolonizowania jakie działo się na przestrzeni kilku wieków, najpierw przez Franków, później Duńczyków i Germanów. No właśnie wyszło tutaj moje skrzywienie Polskie - jakby cała historia tego regionu zawsze miała Polskę w centrum. Także myślenie o Połabianach jako naszych braciach może i ma sens etniczny, ale w żadnym wypadku polityczny, bo przecież ich celem przez całe stulecia była autonomiczność i niezależność. Te dwie cechy są bardzo mocno widoczne na kartach tej książki - pełnej opisów bitewnych i szczęku oręża. Zabrakło mi szerszego spojrzenia geopolitycznego choć muszę oddać autorowi, że swoją opowieść oparł o Połabian i to ich perspektywa jest centralna. Wiele wypowiedzi autora przeczyło obiektywizmowi, ale przecież naprawdę trudno jest pisać książki historyczne z jego zachowaniem, każdy przecież ma swoje sympatie i antypatie, choćby jak mocno to ukrywał. K Książka dobra, ale nie porywająca. Może być początkiem długiej drugi znajomości z dziejami Słowiańszczyzny Połabskiej.