Słowa do przyjaciół. Almanach Stowarzyszenia Autorów Polskich o/Tarnów

Słowa do przyjaciół to almanach tarnowskiego oddziału SAP. Redaktorów jest trzech: Zbigniew Mirosławski, Mirosław Eryk Sułkowski, Dariusz Romanowski. Pierwszy jest prezesem, pozostali dwaj go wspierają. Idea tej publikacji kształtowała się w Tarnowie od pewnego już czasu aż przybrała kształt ostateczny w postaci zbioru trafiającego do naszych rąk. Wszyscy obecni na tych stronach kierują do PT. Czytelników własne przemyślenia, fascynacje, deklaracje i stosowane konwencje estetyczne. Wybór ich utworów jest skromny. Dwa wiersze nie umożliwiają szerokiej prezentacji. Idzie jednak nie o „wyważanie otwartych drzwi”, ukazywanie tych, których przecież zna się powszechnie (?),to raczej grono osób połączonych sympatią, miejscem na mapie świata. Bo to w Tarnowie od ponad czterdziestolecia działają poeci zrzeszający się u początków lat 70. ubiegłego wieku w Korespondencyjnym Klubie Młodych Pisarzy, Tarnowskim Klubie Literackim afiliowanym przy Wojewódzkim Ośrodku Kultury, w Grupie „Obserwatorium”, Grupie „Liberum Arbitrium”, w Tarnowskiej Grupie Autorów przy Miejskiej Bibliotece Publicznej (członkowie TGA prezentowani byli na łamach słupskiej „Biblioteki Śladu”, dostrzegli ich autorzy Encyklopedii Tarnowa poświęcając TGA osobne hasło) i wreszcie w oddziale SAP-u (por. Znaj nr 5 z 12/2009-02/2010. Od 2003 r. ukazywało się pismo SAP o/Tarnów – „Tarnina”). Przez lata ukazało się wiele indywidualnych tomików poezji, wydań zbiorowych Tarnowskiej Oficyny Wydawniczej WOK (np. arkusze literackie -„Podróże bliskie i dalekie”, „Bramy poezji”, „Wszystkie nasze liście”),pozycji pod patronatem MBP im. Juliusza Słowackiego (almanach pt. „Światła obrazy”, Kajet Artystyczno-Kulturalny i Magazyn Literacki „Aspiracje”). Większość naszych przyjaciół nadsyłało teksty do „Aspiracji”. Sumptem biblioteki ukazały się antologie pt. „Miłość jest dalej” (1997) i „Dotknięci samotnością” (2004). Część trafiła na stronę portalu Współczesnej Polskiej Poezji funkcjonującego na Facebooku, do „Metafory Współczesności”. Z wszystkimi korespondujemy pocztą tradycyjną, elektroniczną, prowadzimy rozmowy lub przez telefon. Chcemy wyrazić wdzięczność za lata współpracy, uznanie dla dorobku literackiego, radość ze wspólnego tworzenia. Józef Komarewicz z Januszem Gdowskim i ze Zbigniewem Mirosławskim układając grupowy manifest pisali „Jesteśmy pokorni wobec świata, konfesyjni... Chcemy tworzyć poezję, która nie ucieka się wyłącznie do rejestracji faktów. Twórczość ma także formułować wnioski, rozjaśniać rzeczywistość, aby miała więcej jasnych barw, aby było w nas więcej światła. Abyśmy byli dla siebie lepsi, aby było więcej przyjaźni i żeby świat marzeń, a więc świat poezji czynił z nas marzycieli zdolnych kreować swój los”. Poszerzamy krąg światła, krąg przyjaciół i zakres marzeń. Pisali o nas Ewa Głębocka na stronach antologii „Grupy Literackie w Polsce 1945-1989”, dr Marian Morawczyński w antologii „Od Raby do Wisłoki – szlakami pióra”. Powstał almanach „Wychodzimy codziennie na spotkanie”. Wyjściem poza granice kraju są publikacje na łamach hinduskiego Mirror's Literary Criticism, kijowskiego Tekst-Over. Obecność m. in. na łamach pisma Kelaino (ΚΕΛΑΙΝΩ) w Atenach (Grecja),pisma Літературна Україна, International Writers' Journal, prasy: polonijnej, angielskiej, hinduskiej, greckiej, ukraińskiej, chińskiej czy amerykańskiej sprawia zapewne razem z publikacjami antologii: „Atlantyckie Strofy”, „Kosmos Lteratów”, "20 th Jubilee Anthology", że możemy śmiało proponować Słowa kierowane do przyjaciół na całym świecie.