Słodko-gorzka

Moje pierwsze spotkanie z tą autorką mogę uznać za udane. Co nie oznacza, że było idealnie. Przyzwyczaiłam się, że powieści o charakterze new adult mają inną konstrukcję, inną dynamikę i żwawe postacie. Zazwyczaj młodzi gniewni niosą ze sobą bagaż doświadczeń, który zazwyczaj ma korzenie w wychowaniu czy też jego braku. Tym razem został poruszony bardzo trudny temat. Wstydliwy, drażliwy,na ogół nie do przyjęcia, nie do zrozumienia w tak małej społeczności, jaką są studenci. Nerwica lękowa, obsesja, skrajne emocje lub ich całkowite zaprzeczenie. Osoby, które bezpośrednio są dotknięte tymi chorobami, mają problemy z własną wartością. Wszędzie, nawet tam gdzie nic nie ma, znajdą powód do gniewu. Bardzo trudno jest żyć u boku takiej osoby i patrzeć jak krzywdzi,nie tylko siebie. W podróż do krainy mroku zabiera także bliskich. Trzeba zareagować, wstrząsnąć i pokazać kierunek, którym trzeba podążyć. Pippa miała serce na dłoni, dlatego tak łatwo wybaczała. Stała przy swoim chłopaku, który bardzo często,nie mając do końca świadomości, zadawał ogromny ból. Toby ze swoimi lękami, depresją zmagał się bardzo długo. Raz bywało lepiej,raz gorzej. Gdyby chociaż leki pomagały, może poradziłby sobie. Jednak z dnia na dzień, przechodząc z jednej nerwowej sytuacji do drugiej, brakowało optymizmu i w końcu nadziei. Umysł nie działał jak trzeba, zamykał się na otoczenie. Kryzysowa sytuacja,o którą się obwiniał, pociągnęła za sobą konsekwencje. Ich oddźwięk będzie miał na nich duży wpływ.