Słodkich snów, Anno

Czuję wielkie rozczarowanie. Przeczytałam 3 z czterech powieści z cyklu Burzyński i Majewski Opiat- Bojarskiej i lektura sprawiła mi sporą przyjemność, tymczasem „Słodkich snów Anno” w większości mnie irytowało. Początek powieści był po pierwsze nudny, po drugie napisany w stylu naiwnym, czasem wręcz grafomańskim. Wątek romantyczny wypadł bardzo słabo, kryminału tyle tu, co kot napłakał, kawałki obyczajowe bardzo słabe i chyba najbardziej irytujące. O głównej bohaterce nie będę pisać, bo mi się krew burzy, zresztą wszystko pięknie podsumowała już BagatElka (podpisuję się pod tym z całym przekonaniem). W całej powieści nie ma jednej sympatycznej postaci, wszyscy albo wredni, albo żałośni. Najbardziej jednak mam żal do autorki za styl, od którego zęby cierpły. Ja sobie daruję kolejne części Anny Rogozińskiej.