Ślimoki

Ślimoki to śląska, patologiczna wielodzietna i uboga rodzina zapomniana przez opiekę społeczną i niewidzialna dla wychowawców i nauczycieli szkolnych rządzona twardą i brutalną ręką przez niespełnionego malarza a obecnie górnika-alkoholika. Niespełniona krawcowa, poniewierana przez męża boi się podnieść głos. Urodziła 12 dzieci. Kilka urodziło się martwych, jedno podczas pikniku udusiło się użądlone w przełyk, inne uduszone przez matkę „dla ocalenia” przez nędznym życiem, kolejne zmuszane przez ojca do męskiej prostytucji popełnia samobójstwo, jeden z chłopców bardzo szybko odczuwa agresję i brutalność pijanego tatusia i z urazem głowy staje się niepełnosprawny intelektualnie, jedna z dziewczyn z podobnych przyczyn staje się bezpłodna, kilka szybko ucieka z domu. A wszystko na czterdziestu kilku metrach. I właśnie jedna z dziewczyn Ula która ucieka jak najdalej z domu rodzinnego znajduje swój kąt na Pomorzu jest głównym narratorem opowieści o członkach tej rodziny. „Ślimoki” to poruszająca, brutalnie prawdziwa i wciągająca historia w której kiedy czytelnikowi wydaje się nie może już nic gorszego spotkać jej bohaterów autorka zrzuca kolejną bombę która zwala nóg, powiększając limit tragedii rodzinnych. Nikomu nie życzę aby spotkała go choć niewielka część tego co stworzyła autorka Ślimokom jednak wrażliwym na los innych czytelnikom polecam tę książkę.