Ślimak na zboczu

Wyjątkowo dobra książka, z bogatego dorobku braci Strugackich, stojąca na najwyższym literackim poziomie. Jestem przekonany, że mistrz F. Kafka, gdyby mógł ją przeczytać, byłby dumny, że istnieją pisarze czerpiący natchnienie i inspirację z jego stylu literackiego, co prawda umiejący tylko w pewnym stopniu zbliżyć się poziomem do wielkiego mistrza, nie osiągając jednak jego klasy. Uważam, że w „Ślimaku na zboczu” nie tyle o zrozumienie przesłania autorów, takiego dogłębnego i precyzyjnego w tej książce chodzi, nie to chyba najistotniejsze, aby doszukiwać się jednej obowiązującej wykładni, tak zresztą, jak w twórczości F. Kafki. Myślę, że ilu czytelników, tyleż interpretacji tego dzieła, tak zresztą, jak wielu innych, które wyszły spod pióra Strugackich. Największą zaletą tej książki jest fakt, że czytelnik może sobie pozwolić na odrobinę szaleństwa i swobodnie zanurzyć się w świat a właściwie dwa światy stworzone przez autorów i dopowiadać sobie niedopowiedziane, widzieć niewidzialne, słyszeć niesłyszalne, możemy wejść przy odrobinie wyobraźni w interakcję z bohaterami i wydarzeniami rozgrywającymi się w powieści, zapomnieć o rzeczywistości, podziwiać złożoność, piękno i grozę mieszkańców magicznego lasu, przedzierać się przez leśne ostępy, napotykając wielorakie istoty zamieszkujące las, istoty barwne, dziwaczne, piękne i straszne zarazem. Powiem szczerze, że jestem nieco zaskoczony tak wysokim poziomem literackim tego utworu, nie spodziewałem się, że po „Pikniku na skraju drogi”, jeszcze mnie coś równie dobrego, ze strony braterskiego duetu spotka. Nie jest to książka łatwa w odbiorze, wymaga myślenia, jeśli lubicie F. Kafkę i jego surrealistyczne wizje świata, to jest to coś dla was, jeśli zaś jest odwrotnie, to przemyślcie swoją decyzję, zwłaszcza gdyby miała się wiązać z zakupem powyższego dzieła. Polecam gorąco.