Sławne pary PRL

Jestem dzieckiem PRL-u. Pewnie dlatego lubię czytać książki o tamtych czasach. Nie jest to oczywiście tęsknota za komuną lecz nostalgia za dzieciństwem - czasami, kiedy czas płynął wolniej, a słońce świeciło jaśniej… Przez lata obraz źycia w tamtych czasach rozmył się w mojej pamięci i zbladł. Pozostał ogólny zarys i tło, które poprzez lekturę m.in. "Sławnych par PRL" na nowo wypełnia się szczegółami. We wstępie autor zastrzega, iż jako historyk ma prawo do przedstawiania własnego zdania, nawet gdy znacznie odbiega ono od stereotypów. Mam nadzieję, podobne prawa daje czytelnikowi. Oto więc moja opinia: Nudnawa część dotycząca Kaliny Jędrusik i Stanisława Dygata. Wspaniały rozdział o Halinie Mikołajskiej i Marianie Brandysie. Bardzo ciekawe fragmenty odnoszące się do Komedów i Jaroszewiczów. Ciepły opis Gustawa Holoubka. Dość krytycznie przedstawiona Maryla Rodowicz. Całość utrzymana w charakterystycznym dla Kopra stylu -przystępny język, ciekawe opisy, sporo anegdot - wszystko to sprawia, iż książkę czyta się szybko i z prawdziwym zainteresowaniem. Co jeszcze? Lektura wzbudziła we mnie cień nieprzychylności względem Kaliny Jędrusik i całe morze niechęci do Maryli Rodowicz. Na szczęście nigdy nie byłam jej fanką, więc jakoś uporam się z tą traumą ;). Jednak pierwszy raz podczas lektury książek Kopra nawiedziła mnie refleksja: czy jest to książka wartościowa? Nie wiem… Ale czyta się świetnie… I może to jest najważniejsze?