Ślady na piasku

Barwne, okraszone licznymi fotografiami wspomnienia, będące rodzinną sagą, opartą nie tylko na opowieściach autorki, ale także jej bliskich, zwłaszcza wujka i matki. Poznajemy szczegóły życia inteligenckiej rodziny kresowej, uwikłanej w wielką historię, rzuconej w jej wir wbrew własnej woli. Znaczna część książki poświęcona jest przodkom autorki, która w chwili wybuchu drugiej wojny światowej miała zaledwie roczek. Z licznych dokumentów i rodzinnych relacji pani Hoffman-Jędruch odtwarza historię kilku pokoleń swojej licznej rodziny ze strony matki i ojca. Poznajemy dziadków i pradziadków, licznych wujów, ciotki, kuzynki... Nie brakuje wśród nich ludzi utalentowanych, zasłużonych, wybitnych lekarzy i naukowców; są też różne oryginały i dziwacy. Sporo miejsca autorka poświęca przyjaciołom rodziny, sąsiadom, znajomym oraz ludziom, którzy odegrali dużą rolę w życiu jej bliskich podczas zawieruchy wojennej, gdy czasami jedno przypadkowe spotkanie mogło zadecydować o czyjej przyszłości. Poruszające są wojenne perypetie matki i babci autorki, które po niespodziewanym aresztowaniu trafiły do łagru, a potem do Kazachstanu, skąd rozpoczęły trwającą kilka lat wojenną tułaczkę. Całość napisana jest barwnym językiem. Mimo iż niektóre opisy miejsc i osób są bardzo szczegółowe (zwłaszcza te, które wyszły spod pióra stryja Zbigniewa),opowieść nie nudzi, budzi zaciekawienie, momentami wzrusza i wstrząsa, czasem bawi, a na pewno udowadnia, że najlepsze historie pisze życie. "Ślady na piasku" to także piękny, sentymentalny, melancholijny portret przedwojennego Lwowa, miasta wielokulturowego, o bogatej historii, do którego liczni Polacy wciąż wracają wspomnieniami.