Śladami Szeli, czyli diabły polskie

Tom esejów i artykułów (w tym jeden wspomnieniowy) utalentowanego publicysty. Wbrew tytułowi postać najsłynniejszego uczestnika rabacji galicyjskiej łącze je tylko pośrednio. Traktują one bowiem o ludziach i wydarzeniach pozostających poza głównym nurtem polskiej historiografii, a co za tym idzie i historii – przynajmniej dla tzw. szerokich mas. Autor zahacza też o sąsiednie kraje. Zatem mamy odbrązowioną, a raczej od-czernioną postać Elżbiety Batory, pani na Czachticach a także cały rozdział o niesamowitej postaci Nestora Machno i jego życiu. Sąsiednie kraje łączy z Polską historia Berka Joselewicza. Szkoda, że ciągle u nas tak mało znana. Podobnie jak życie Jana Wacława Machajskiego, przyjaciela Żeromskiego i literackiego pierwowzoru Andrzeja Radka z „Syzyfowych prac”. Szczerego i konsekwentnego rewolucjonisty, zawsze w kontrze do każdej władzy. Pojawia się oczywiście Szela i rabacja galicyjska, wraz z jej konsekwencjami, oficjalnie niechętnie przyznawanymi przez historyków, a szczególnie polityków. Parę rozdziałów dotyczy zapomnianych twórców ludowych, funkcjonujących absolutnie poza głównym nurtem polskiej kultury (m.in. owych wiejskich „diabłów”). Z jego obrębu Korczyński przytacza też kilka ciekawych opowieści. M.in. życie Maksa Gierymskiego, historie Zbigniewa Cybulskiego i Adama Pawlikowskiego oraz dwóch adaptacji „Sprawy Dantona” Stanisławy Przybyszewskiej, dokonanych przez Andrzeja Wajdę dla teatru i filmu, o zupełnie innej wymowie. No i twórczość całkowicie obecnie u nas zapomnianego reżysera – Waleriana Borowczyka. Jednym słowem ciekawe historie spoza głównego nurtu oraz próba połączenia dwóch narracji. Tej oficjalnej – hurrapatriotyczno-martyrologicznej oraz oddolnej – historii z życia ludu wziętych, o owych 90% siejących i zbierających oraz tym, czym tak naprawdę żyli – i to w praktyce do końca lat osiemdziesiątych ubiegłego stulecia, a może nawet dłużej.