Skumbrie w tomacie i inne wiersze

Czy pamiętacie dlaczego ogórek nie śpiewa? I za co kochać należy wróbelka? A kiedy się trzęsą portki? I komu? Czym są skumbrie oraz kiedy boże krówki najbardziej denerwują poetów? Jeśli nie na wszystkie te pytania potraficie odpowiedzieć od razu, sięgnijcie po tomik Skumbrie w tomacie i inne wiersze satyryczne — wybór najbardziej znanych utworów poetyckich Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego ukazujących szeroką skalę jego dowcipu. Znalazły się tu się rozmaitego rodzaju krótkie wiersze z różnych okresów twórczości poety. Wśród nich satyryczne Skumbrie w tomacie (pierwodruk w „Prosto z mostu” 1936),na które odpowiedział swoją parodią Julian Tuwim (Ozór na szaro),zaniepokojony flirtem kolegi po piórze z endeckim czasopismem. Ponadto utwory po prostu żartobliwe, nasycone właściwym Gałczyńskiemu absurdem Dlaczego ogórek nie śpiewa, O wróbelku, Satyra na bożą krówkę. Również nie do końca serio, choć podszyta liryzmem, jest zawierająca wątki autotematyczne Śmierć poety, która posłużyła jako tekst piosenki (Stanisława Staszewskiego, potem zespołu Kult). Publikacja niniejsza stanowi też okazję, by poznać pewne rysy charakteru przesławnej Hermenegildy Kociubińskiej, później jednej z gwiazd „Teatrzyku Zielona Gęś” (Dwa paszkwile na Kociubińską Hermenegildę) oraz przypomnieć sobie własne szkolne zmagania z geniuszem Wieszcza, śledząc dramatyczne losy bohatera Ofiary świerzopa. Ballada o trzęsących się portkach, która ukazała się w 1953 roku w „Szpilkach” 1953 i również wpisuje się w ówczesny kontekst historyczny. A jednak, a jednak! Zmieniają się wiatry historii, a wiersze Konstantego Gałczyńskiego cieszą i w nowych kontekstach — i zgoła wyzwolone z nich, unoszone wiosennym wiatrem w zieloność...