Skrawki dla Iriny

Praca pisarza nie uchodzi za zajęcie równe etatowi w firmie. Nie dość, że taki pan pisarz może siedzieć w piżamie cały dzień, to jeszcze nie musi czekać do dwunastej, aby zacząć pić. Gdzie tu cierpienie? Gdzie głęboko skrywana nienawiść do przełożonego? Nie może być tak, że Kowalski od ósmej klęczy przed komputerem w biurze, a ten stawiacz liter i kropek (a czasem nawet przecinków) śpi do jedenastej. I nawet naczyń nie pozmywa czy też śmieci nie wyniesie, bo przecież twierdzi, że pracuje. Ważne, że siedzi w domu, więc równie dobrze może zrobić coś konstruktywnego. Poza tym nie można zbyt długo wpatrywać się w białą kartkę na ekranie, gdyż od tego psują się oczy. Każdy to wie. Ale problemów bywa więcej, o czym doskonale wie Waldemar Bawołek.