Skradziona

Rozwlekły styl autorki to chyba największa wada tej powieści. Dziwna to cecha, biorąc pod uwagę, że autorka - Clara Sanchez - jest również dziennikarką. Temat trudny i intrygujący. Pisarka inspirowała się autentycznymi wydarzeniami - tu wychodzą na wierzch jej dziennikarskie korzenie. Przeraża skala procederu polegającego na wmawianiu matkom, że urodziły martwe dziecko, a później handel noworodkami. Fakty mówią, że mogło to dotyczyć ok 60 tys. dzieci. Chyba największa afera współczesnej Hiszpanii. Historia opowiadana jest z perspektywy dwóch sióstr (Laury i Veroniki),z których jedna została bezprawnie adoptowana, a właściwie kupiona. Są zupełnie różne, wychowywały się w odmiennych środowiskach. Jedna od dzieciństwa żyła w cieniu tragedii, z której nie potrafiła się otrząsnąć jej matka. Drugiej zawalił się świat, gdy dowiedziała się, że jej całe dotychczasowe życie było oparte na fałszywych podstawach. Przypłaca to depresją. Autorka wywołuje w nas refleksję nad ogromem krzywd, jakich dopuścili się ludzie kierujący tym procederem. Dość dobre psychologiczne podłoże. Szkoda tylko, że ciekawy i intrygujący temat został przedstawiony w tak bardzo spokojny, refleksyjny sposób, bez większego pazura. Ale widocznie taki był zamysł pisarki i jej próba poradzenia sobie z tym bolesnym tematem. Mimo wszystko zachęcam jednak do lektury, bo historia warta jest poznania.