Sklep potrzeb kulturalnych - po remoncie

Sięgnęłam po tę książkę z przyczyn sentymentalnych. Mam zupełnie nieoryginalny sentyment do Podhala i chyba nieco bardziej oryginalny sentyment do książki Jalu Kurka "Księga Tatr". Sentyment do Podhala jest strasznie, potwornie wręcz nieoryginalny, bo znam je tylko turystycznie, krupówkowo, cepeliadowo. Książka Kurka tę tandetną ale wielbioną zasłonę uchyliła i pozwoliła podejrzeć trochę tajemnic tego regionu, ale ma ona już prawie sto lat i tajemnice, które odkrywała tyleż samo. Urokiem "Sklepu..." jest to, że cały ten miszmasz, który składa się na książkę, jest młodszy i zdradza nie tylko tajemnice, plotki, sensacje, etnografię Podhala, ale i absurdy, plany, dokonania PRL-u. Książka jest gawędą, nie obowiązują w niej więc jakieś zasady kompozycyjne, rys dramatyczny. Ot siadł sobie autor na przyzbie góralskiej chałupy i snuje opowieść za opowieścią popstrzone dygresjami z dystansem i miłością o swoich górach, o Muzeum Tatrzańskim i jego pracownikach, o historii, o stosunku górali do ceprów, o głupocie tych ostatnich, o dzielnych góralach, o podłych góralach, o sprytnych, o Łemkach i akcji "Wisła", o kaskaderach i o czym tam kto jeszcze chce.