Skazana na życie

Anna Langfus to polska Żydówka pochodząca z Lublina. Z pośród trzech milionów Żydów mieszkających w Polsce 90% zostało zamordowanych. Świetnie napisana powieść "Skazana na życie"jest przejmującym świadectwem zagłady Żydów.Jest to książka z wątkami autobiograficznymi.Sama autorka tak o niej mówi: "Nie chcę nazywać tej książki autobiografią.Na pewno to,co w niej opisuję oparte jest na faktach.Zresztą nie miałabym odwagi tego wymyślić.Dokonałam jednak pewnej selekcji,pomijając te wszystkie okropności,o których nie godzi się pisać." Anna,podobnie jak cała jej rodzina przechodzi przez piekło strachu i poniżenia.Permanentny strach sprawia,że człowiek staje się zaszczutym zwierzęciem.Ta powiesć to ciągła wędrówka bohaterki przez getto lubelskie,warszawskie,gestapowskie więzienie,ciasne prymitywne kryjówki,lasy i przydrożne rowy.Do tego dochodzi głód,zimno i niepokój o bliskich,z których nikt wojny nie przeżył. Po wojnie Anna wyjechała z Polski do Francji.W wywiadzie,którego udzieliła francuskiemu dziennikarzowi pytajacemu o przyczyny wyjazdu z Polski na stałe,powiedziała: "Wyjechałam,bo nie mogłam dłużej żyć w Polsce,z Polakami.Byli współwinni tych zbrodni.Owszem,zdarzały się wyjątki,była pewna mniejszość,która zachowywała się godnie.Ale w sumie co za bagno!" Ta wypowiedż miała chyba wpływ na to,że jej książki dotąd się w Polsce nie ukazały. Do końca życia Annie Langfus towarzyszyła trauma Holokaustu.