Skarb w glinianym naczyniu

Horror słowiański osadzony na strukturze typowego horroru rozrywkowego. Z jednej strony to dobrze, że autor nie starał się eksperymentować i nie próbował stworzyć czegoś bardziej ambitnego. Sprawia to, że książka jest przystępna w odbiorze. Z drugiej strony używanie do bólu ogranych schematów powoduje, że powieść jest dość nudnawa. Oprócz postaci księdza żaden z bohaterów nie wzbudził specjalnie mojego zainteresowania. Zresztą duchowny sam w sobie też nie jest specjalnie ciekawy. Tak naprawdę ciekawe są jego opowieści o czasach przedchrześcijańskich oraz o zdarzeniach jakie miały miejsce w pierwszych wiekach chrystianizacji ziem polskich. W ciągu kilku ostatnich miesięcy przeczytałem sporo amerykańskich horrorów, które były masowo publikowane na przełomie lat 80. i 90. w USA. I w tym kontekście „Skarb w glinianym naczyniu” prezentuje się jako takie typowe, wakacyjne czytadło, które z powodzeniem mogłoby zostać wydane w kieszonkowym formacie i być sprzedawane, chociażby na stacjach benzynowych podróżnym jadącym relaksować się nad morzem. Co nie zmienia faktu, że jak na debiut książka jest napisana całkiem sprawnie i autor ma potencjał, więc raczej jeszcze sięgnę po jakiś jego horror, aby sprawdzić, jak rozwinęło się jego pisarstwo.