Sire

Choć z wieloma poglądami pisarza się zgadzam i cenię sobie jego twórczość, to książki Sire nie zaliczę do najwybitniejszych. Z pewnością dużo lepiej książkę przyjmie francuski czytelnik - rojalista. Dla mnie jest pochwałą tradycyjnych wartości i porządku rzeczy, choć umocowana w nieco innych realiach kulturowych nie jest godna nazwania wyjątkową (w przeciwieństwie do innych dzieł autora). Bardzo podoba mi się sposób zaprezentowania postaci króla i jego świty jako ludzi czystych i przekonujących do siebie innych swoją "głębią". Niestety ich prezentacja nie łączy się ze szczególnie bogatą fabułą. Opis wydarzeń historycznych jest ciekawy, a na wyjątkowe wyróżnienie zasługuje opis profanacji królewskich zwłok w czasach rewolucji francuskiej. To na prawdę mocna rzecz i z pewnością nie pokrywa się z piosenkami z "Nędzników". Pana Raspaila czytać warto!