Siedem Czasz

"Może właśnie to czyni nas ludźmi - że pragniemy dosięgnąć gwiazd, choć wiemy, że nasze ręce są zbyt krótkie. Że szukamy sensu, choć ten często ukrywa się za zasłoną, której nie da się podnieść. I może w tym tkwi cały sens: w poszukiwaniu, w pytaniach bez odpowiedzi. W samej drodze, która nigdy się nie kończy. A dlaczego nigdy się nie kończy? Też przez nas. Jesteśmy jak króliki i karaluchy. Mnożymy się i panoszymy. Za błędy starców zapłacą dzieci i tak w koło Macieju. Czynimy postępy, to widać gołym okiem. Brniemy do przodu, ale nie osiągniemy boskości i nieomylności. To musi prowadzić i prowadzi do frustracji, a ta z kolei do wyrzucenia z pojmowania rzeczywistości faktu, że jesteśmy niedoskonali. Stąd, moim zdaniem, wynika ciągła gonitwa za tym, co nieuchwytne." Zaskoczyła mnie ta lektura. Początkowo nie byłam pewna czy właśnie sięgnęłam po zbiór mrocznych, demonicznych opowiadań, czy jednak jest to spójna opowieść o sile nieczystej, demonie, pokusie, grzechu i o kimś kto nie zamyka swojej percepcji na to co niewytłumaczalne. Kilka pierwszych rozdziałów to szalony rajd po lunaparku szaleństwa, w którym najlepiej bawi się zło. Czerpie radość z mącenia w głowie ludzkiej, marnej istocie, pokazuje psychodeliczne obrazy, szepcze do ucha wodząc na pokuszenie. Jego celem jest śmierć a po drodze aperitif w postacie szaleństwa. Każda z tych historii ma wspólny mianownik. Jest nim agent ABW Jan Ostaszewski. Każdy dziwny, niewytłumaczalny, osnuty okultyzmem zgon notuje w swoim prywatnym notesie, tworząc mapę zjawisk i miejsc, w których diabeł puka do drzwi. Zbadanie tych spraw staje się jego osobistą obsesją. By pokonać przeciwnika sięgnie po wszelkie środki. Każdy chwyt jest dozwolony. Nie ma tabu, nie ma świętości. Czy ta nierówna walka ma szansę na finał? Czy zło ukleknie przed dobrem? To co początkowo wydaje się być zbiorem opowiadać w drugiej połowie przybiera formę spójnej opowieści z zaskakującym finałem. Nie do końca przypadł mi do gustu kierunek tego finału, co jednak nie zmienia faktu, że całość bardzo mi się podobała, a zwłaszcza historia o eksperymencie studentów medycyny. Fajny mroczny klimat wywołujący gęsią skórkę! 🖤 💀 •Współpraca recenzencka•