Siądź na kamieniu

Siądź na ka­mie­niu Siądź na ka­mie­niu, któ­ry się odła­mał  Z od­wiecz­nych skał,  I przez po­to­ku od­wiecz­ny szum  Roz­ma­wiaj z Bo­giem.    Wiem: nie od­gad­niesz Je­go ta­jem­ni­cy,  Ale usły­szysz z da­le­ka  Ta­jem­nic peł­ne wes­tchnie­nie,  Któ­rym On, wiel­ki, mi­ło­sier­ny Pan,  Twym to­wa­rzy­szy lo­som.    I za­słu­cha­ny w ten od­wiecz­ny szum  Po­to­ku, mkną­ce­go z da­le­kich,  Po­za świa­ta­mi skry­tych gór,  Nie troszcz o swo­je się ju­tro,  Al­bo­wiem nić je­go przę­dzie  Na nie­wi­dzial­nej ką­dzie­li  Bóg.    Je­że­liś sy­nem jest świa­tła,  świa­tło­ścią bę­dą two­je przy­szłe dni,  A je­śli w czas twych na­ro­dzin  Pła­ka­ła zie­mia  Pod cięż­kim brze­mie­niem mro­ków,  Nie znaj­dziesz w so­bie tej mo­cy,  Aże­by z za­ćmień gwiazd  Wy­do­być blask dla swych dróg. [...\Jan KasprowiczUr. 12 grudnia 1860 r. w Szymborzu pod Inowrocławiem Zm. 1 sierpnia 1926 r. w Poroninie na Harendzie (dziś Zakopane) Najważniejsze dzieła: Z chałupy (1888); Miłość (1895); Krzak dzikiej róży (1898); Ginącemu światu (1902); Księga ubogich (1916); Hymny (1921) Poeta, dramaturg, krytyk, tłumacz, publicysta epoki Młodej Polski. Pomimo, że był synem chłopskim, udało mu się zdobyć wyższe wykształcenie, a nawet w 1904 r. doktoryzował się na Uniwersytecie Lwowskim na podstawie rozprawy Liryka Teofila Lenartowicza. W 1909 r. na tym samym uniwersytecie objął, specjalnie dla niego utworzoną, katedrę literatury porównawczej. Biegle władał łaciną, greką, angielskim i francuskim ? przekładał dzieła m.in. Ajschylosa, Eurypidesa, Shakespeare'a. W działalności Jana Kasprowicza wyróżnić można etapy, które charakteryzowały się fascynacją określonymi kierunkami poetyckimi. Początkowo w jego twórczości dominował realizm i naturalizm, później impresjonizm i symbolizm. Kolejny okres cechował ekspresjonizm, a ostatni to przejście do postawy franciszkańskiej. autor: Izabela Miecznikowska Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.