Ship of Destiny

Niestety. Do tej pory trylogię czytałam w tłumaczeniu Ewy Wojtczak, przy trzecim tomie trafiłam na tłumaczenie Agnieszki Sylwanowicz. Tłumaczka pozmieniała nazwy własne według sobie tylko znanego klucza (Ewa Wojtczak trzymała się oryginału). W ten sposób Malta stała się "Słodką" (czyżby była słodka?),Wintrow - "Prawym", kapitan Kennit - "Bystrym" (jakby kapitan pirackiego statku mógłby nie być bystry),kapitan Brashen Trell - "Arogantem" (?),tym razem żeglującym nie na "Paragonie" tylko na "Niezrównanym", Reyn Khuprus prawdopodobnie "Brasem" (?) itd. itp. Mamy nowe żywostatki, nowe krainy (z drugiego na trzeci tom wyłoniła się Kraina Miedzi) i po części nowych bohaterów. Dzięki kreatywnemu tłumaczeniu wybuch śmiechu wywołuje Kaj Kotwica, Rzadki Krasnorost czy Kieresz, którzy musieli zabłądzić tutaj z bajki o krasnoludkach, a rozszyfrowywanie co jakiś czas, o kogo lub o co znowu chodzi, także psuje przyjemność z lektury.