Seryjni mordercy

Książka składa się z ośmiu opowiadań: Jan Gołębiowski: Tadeusz Ołdak – profil kryminalny, opowiadanie o Tadeuszu Ołdak okrzykniętym mianem „Wampira z Warszawy”. Adrian Bednarek: Chłopak z bagnetem, opowiadanie o Karolu Kocie działającym w latach 1964-1966 w Krakowie. Max Czornyj: Władca much, opowiadanie o Bogdanie Arnoldzie skazanym za zabójstwo 4 osób. Marta Guzowska: Spowiedź eleganckiego mężczyzny, opowiadanie o Władysławie Mazurkiewiczu skazanym na śmierć za zabójstwo 6 osób. Marcel Moss: Sławomir T.,opowiadanie o „Wampirze z Radomia" skazanym na dożywocie za zabójstwo dwóch kobiet. Marek Stelar: Bardzo długa lista, opowiadanie o Władysławie Baczyńskim. Marcel Woźniak: Młotkarz z Torunia, opowiadanie o Leszku Pękalskim. Łukasz Wroński: Nazywał się Stańczyk, syn Józefa, opowiadanie o Stanisławie Stańczyku. Są to historie naszych rodzimych seryjnych morderców napisane przez autorów kryminałów. Przyznaję, że niektórych autorów poznałam po raz pierwszy, więc dobrze było zapoznać się z ich stylem pisania. Jak dla mnie książka jest przesycona złem. Wiem, że tego mogłam się spodziewać, bo skoro mamy krótkie opowieści o seryjnych mordercach to nie da się uniknąć nasycenia książki opisami scen makabrycznych. Nie lubię zbytnio tak krótkich opowiadań, gdyż autorzy skupili się na zbrodniach, a mi brakowało czegoś co spowodowałoby bym mogła zrozumieć ich postępowanie. Może gdyby było więcej wątków osobistych przy poszczególnych postaciach inaczej bym to odbierała. Z drugiej strony skoro średnie opowiadanie liczyło 50 stron, szczegółowa charakterystyka postaci i ich uczłowieczenie było wprost niemożliwe.