Serce Suriela

Recenzja znajduje się również na moim blogu: http://pasion-libros.blogspot.com/2015/06/112-serce-suriela-agnieszka-wojdowicz.html Twórczość pani Agnieszki Wojdowicz poznałam za sprawą "Niepokorne. Eliza". Jest to powieść obyczajowa w dawnych czasach, która bardzo mnie urzekła. Jednak przed tą książką pani Agnieszka napisała trylogię fantasy. Byłam ciekawa, jaka ta fantastyka będzie, bo to przecież całkiem inny gatunek, niż pokazała nam w "Elizie". Główną bohaterką jest Bree Whelan, nastoletnia dziewczyna, mieszkająca w Gaderze, zwykłym, niczym niewyróżniającym się mieście, po za tym, że znajduje się w nim most prowadzący do Nirgali - miasta aniołów. Bree wraz ze swoją przyjaciołką bardzo chcą dostać się do Nirgali i udaje im się za to dzięki magicznemu kryształowi farinowi. W mieście tym spotyka anioła Mikaila Agrylla, pochodzącego z jednej z trzech rodzin władających Nirgalą (oprócz Agryllów są to Nitaele i Lheni). Wcześniej w mieście władała tylko jedna rodzina - Mandalich, jednak została obalona przez złe rządy. W mieście aniołów Bree dowiaduje się wielu bardzo ważnych rzeczy o sobie samej - np. tego, że ona również pochodzi z rodu aniołów - jest białą semani oraz tego, że jej matka nazywa się Nitael, a ojciec Mandali... Co z tego może wyniknąć? Powiem wam, że tego jeszcze nie było. A przynajmniej ja podobnej książki fantastycznej po prostu nie czytałam. Anioły w książkach to nie jest dla mnie temat znany, choć zdaję sobie sprawę, że pewnie to nie jest nic nadzwyczajnego. Oprócz aniołów nadprzyrodzonymi istotami są mnisi z Zakonu Hauruki, którzy są tutaj czarnym charakterem. Choć jest oczywiście wyjątek, czyli chłopak, który postanawia uratować Bree i odłączyć się od zakonu. Ogólnie cała fabuła została bardzo ciekawie zarysowana i cieszę się, że przede mną jeszcze dwie części. Mimo tego, że to powieść raczej dla nastolatków (czasem wyznania miłości głównych bohaterów traktowałam z przymrożeniem oka...) to książkę czyta się bardzo dobrze i nie ma w niej jakiś rażących, nastoletnich sformułowań (może to co napisałam źle wygląda, ale nie miałam nic złego na myśli). Jestem ciekawa, czy autorka stworzy trójkąt miłosny, co myślę, że jest bardzo prawdopodobne. Teraz biorę się za czytanie "Niepokorne. Klara", która właśnie do mnie dotarła! A wam polecam zapoznać się z twórczością pani Wojdowicz - i tą fantastyczną i bardziej rzeczywistą, lecz zamierzchłą.