Serce narodu koło przystanku

W ostatnich słowach tej książki autor pisze, że jego rodzinny Pszczew (mała miejscowość w Lubuskiem) jest wszędzie. I to na pewno najtrafniejsza kwintesencja zbioru reportaży "Serce narodu koło przystanku". Bohaterami są tu zwyczajni ludzie, z których codzienności Włodzimierz Nowak potrafi utkać zapadające w pamięć i niezwykle poruszające opowieści. Śmierć przepracowanego chłopaka, codzienna walka samotnej matki o godne przetrwanie, życie w cieniu obozu koncentracyjnego czy dramatyczna decyzja matki umierającego syna - to teksty, które zrobiły na mnie największe, piorunujące wrażenie. Wciąż nie mogę otrząsnąć się po ich lekturze, a to na pewno wielki ukłon w stronę reportażysty. Niewielu dziś jest autorów reportaży, którzy potrafią wcisnąć czytelnika w fotel, odebrać mu oddech i dotknąć do żywego. Nowak robi to oszczędnymi środkami wyrazu, ważąc każde zdanie, co jeszcze bardziej potęguje wrażenie (podobnie jak w przypadku zbioru "Obwód głowy"). Polecam tę książkę wszystkim, którzy cenią reportaż z górnej półki i wolą ekonomię słowa od spazmatycznego rozdzierania szat. Moim zdaniem, ten zbiór powinien być obowiązkową lekturą w szkołach ponadgimnazjalnych. Na pewno otworzyłby oczy młodym ludziom na wiele problemów i to znacznie lepiej niż jakieś blubry z podręcznika do wiedzy o społeczeństwie.