Senny koszmar

Czytając "Senny koszmar" Moniki Rępalskiej, czułam się, jakbym balansowała między fascynacją a lekkim niepokojem. Książka wciągnęła mnie nie tylko atmosferą, ale też sposobem, w jaki autorka potrafiła oddać emocje i myśli bohaterów – choć nie skupia się na akcji, każde zdanie miało w sobie napięcie, które trzymało mnie w gotowości. Podoba mi się, że książka nie daje łatwych odpowiedzi ani prostych rozwiązań. To lektura wymagająca, która prowokuje do refleksji i zostawia w głowie pytania, nad którymi sama długo myślałam po odłożeniu książki. Emocje, które we mnie wywołała, były intensywne – momentami miałam gęsią skórkę, a innym razem po prostu siedziałam z wrażeniem, że to, co czytam, dotyka mnie głębiej, niż się spodziewałam. Dzięki tej książce poczułam, jak literatura może wciągać nie przez wielką akcję, ale przez atmosferę i subtelne napięcie, które autorka buduje w każdym fragmencie. To jedna z tych lektur, które zostają w głowie i w sercu, a ich siła tkwi w tym, jak długo pozwalają nam odczuwać to, co przeczytaliśmy.